Utwór na wielką orkiestrę dętą, skomponowany na zamówienie prof. Arnolda Rezlera (1909-2000), kierownika artystycznego Orkiestry Reprezentacyjnej Wojska Polskiego. Utwór jest swobodnym potraktowaniem formy sonatowej i opiera się na znanych tematach pieśni żołnierskich. Harmonika, podobnie jak i melodyka Fantazji jest
Utwór na wielką orkiestrę dętą. Utwór został skomponowany na Międzynarodowy Festiwal Orkiestr Dętych w Uster w Szwajcarii, który odbył się w dniach 7-9 października 1977 roku. W 1978 roku za utwór ten kompozytor uzyskał Nagrodę Ministra Obrony Narodowej II stopnia.
W odróżnieniu od klasycznego, czteroczęściowego schematu, I Symfonia jest trzyczęściowa. Część I (Allegro ben moderato) jest poprzedzona krótkim powolnym wstępem (Lento sostenuto), którego temat grany na rożku angielskim powraca w końcu pierwszej części w zestawieniu z tematem Allegra. Druga część Allegra ma
Symfonia składa się z czterech części wykonywanych łącznie w układzie: I z II i III z IV częścią. I część (Lento molto) jest introdukcją o charakterze powolnym i tajemniczym. W tej części pojawia się w postaci szczątkowej temat pierwszy części II.II część (Allegro moderato) spełnia rolę właściwego allegra symfonicznego.
Utwór w transkrypcji na wielką orkiestrę symfoniczną. Został również napisany w transkrypcji na małą orkiestrę symfoniczną.
Utwór został skomponowany dla skrzypaczki Wandy Wiłkomirskiej. Jest to utwór o formie klasycznej, składający się z trzech części: allegra sonatowego z popisową kadencją, śpiewnej części II o budowie A-B-A i motorycznej części III w formie ronda. Zastosowane środki są umiarkowanie współczesne. Choć soliście nie brak okazji do efektownego
Jednoczęściowy utwór na na wiolonczelę i organy.
Utwór na skrzypce i fortepian, skomponowany w grudniu 1955 roku w Sobieszowie k. Jeleniej Góry, podczas pobytu w Domu Pracy Twórczej ZAIKS. Jest to utwór jednoczęściowy bez nazwy. Jako nazwę przyjęto tempo utworu w zapisie włoskim.
Utwór na skrzypce i fortepian, skomponowany w celach pedagogicznych dla 4-tego i 5-tego roku nauki gry na skrzypcach. Został ukończony 20 listopada 1954 roku. Poszczególne wariacje utworu zostały poświęcone innym problemom technicznym, występującym podczas nauki gry na skrzypcach.