Utwór został skomponowany we wrześniu 1971 roku i jest dedykowany Feliksowi Rączkowskiemu. Jest to utwór wirtuozowski, jednoczęściowy, ale o dwuczęściowej konstrukcji wewnętrznej. W utworze przeplatają się fragmenty liryczne z fragmentami o fakturze motorycznej, toccatowej. Utwór został wydany w
Utwór na tematy polskich pieśni kościelnych, dedykowany Joachimowi Grubichowi. Razem z Toccatą II (1975) został wydany przez Agencję Autorską w 1982 roku w publikacji zatytułowanej Diptychos.
Utwór został skomponowany na prośbę organisty prof. Feliksa Rączkowskiego. Z założenia miał to być utwór popisowy zamykający recital. Jest to utwór na tematy polskich pieśni kościelnych. Razem z Preludium na organy (1981) został wydany przez Agencję Autorską w 1982 roku w publikacji Diptychos.
Utwór ten został skomponowany na prośbę organisty Józefa Serafina na koncert w Srebrnej Kaplicy w Innsbrucku. Z założenia utwór ten miał być napisany na organy bez pedału lub z bardzo ograniczonym użyciem pedału. Jest to utwór trzyczęściowy na tematy polskich pieśni kościelnych: Jezu Chryste, Panie miły
Utwór został skomponowany do celów pedagogicznych na fortepian dla dzieci. Jest to utwór jednoczęściowy o melodyce figuracyjnej, skali całotonowej i o zmiennym metrum zawierający ugrupowania rytmiczne-triole, swobodne następstwa oraz przesunięcia współbrzmień i akordów bez modulacji.
Utwór został skomponowany do celów pedagogicznych na fortepian dla dzieci. Data powstania jest trudna do ustalenia. Wiadomo jednak, że utwór powstał między rokiem 1967, a 1977.  Utwór wcześniej zatytułowany Kotki, został wydany ostatecznie pod nazwą Kaprys.
Utwór został skomponowany do celów pedagogicznych na fortepian dla dzieci.
Utwór został skomponowany do celów pedagogicznych na fortepian dla dzieci.
Są to 4 nastęujące utwory na fortepian dla dzieci: Marsz kurpiowski / Kłopoty kurpianki / Taniec kurpiowski / Taneczny korowód. Utwór został skomponowany do celów pedagogicznych. Poszczególne utwory są jednoczęściowe. Trzeci utwór pt. Taniec kurpiowski w swej najwcześniejszej formie miał nazwę Zabawa kurpiowska.
Akompaniament fortepianowy do melodii Hanny Lachertowej, skomponowany do celów pedagogicznych. Jest to utwór jednoczęściowy wykonywany przez nauczyciela (akompaniament) i ucznia (melodia) w celu ćwiczenia aparatu gry. Utwór został zamieszczony w podręczniku