Opera radiowa w jednym akcie znana też jako Ligea, skomponowana do libretta Zbigniewa Kopalki, wg tekstów Herodota i Archilocha. Ukazuje ona złowrogie następstwa zazdrości bogini Afrodyty, o czułego na boskie i kobiece wdzięki Zeusa. Młoda bohaterka utworu, królowa Ligeja, swoją pięknością
Opera radiowa w jednym akcie. Opera została skomponowana na zamówienie Polskiego Radia do libretta Zbigniewa Kopalki, opartego na wątkach pradawnej japońskiej literatury z VII i IX w. o nieszczęśliwej miłości dworzanina Narihiry do pięknej Usziko, którą również kochał cesarz Selwa.
Jest to opracowanie znanej kolędy na organy.
Utwór wirtuozowski, trzyczęściowy, uważany przez pianistów za sonatę, przez kompozytora zaś nazwany sonatiną ze względu na gatunek tematów i rozwój formalny. Jest to utwór o formie cyklicznej i szerokozakresowej melodyce.
Najwcześniejsze kompozycje (miniatury) organowe kompozytora. Rękopis preludium w tempie Andante espressivo zaginął. Według kompozytora preludium to ukazało się w jednym ze zbiorków Feliksa Rączkowskiego. Z relacji kompozytora wiadomo jedynie, że był to utwór zbliżony fakturą i charakterem
Preludium na organy solo.
Utwór jednoczęściowy (miniatura) na fortepian, którego pierwowzorem jest preludium Non troppo lento skomponowane na organy, wchodzące w skład kompozycji 2 preludia na organy z 1941 roku.
Balet w 2 aktach i 3 obrazach, według libretta Ireny Turskiej, jest osnuty na popularnym w baśniach polskich wątku o pięknej księżniczce, która, zaklęta przez złego czarownika w złotą kaczkę, błąka się do dziś w tajemniczych podziemiach zamku Ostrogskich na warszawskiej Tamce. Muzyka o charakterze
Suita na wielką orkiestrę symfoniczną, zawierająca fragmenty z baletu Legenda Warszawy. Rozpoczyna się Introdukcją o charakterze spokojnej pieśni, związanej z ludową muzyką kurpiowską. Stanowi ona jakby ilustrację pradawnych czasów, w których rozgrywa się akcja. Taniec potworków, to żywa,