Muzyka na harfę, flet, obój, klarnet, róg i fagot

Czas: 12'
Części utworu: Moderato / Allegro / Comodo / Quasi scherzando / Presto
Instrumentacja: ar fl ob cl(B) cor(F) fg
Rok: 1963

Utwór znany również pod nazwą Muzyka na harfę i 5 instrumentów dętych. Utwór jest wyrazem hołdu kompozytora dla impresjonistów francuskich i zawiera aluzje stylistyczne nawiązujące do impresjonistów francuskich. Utwór został później napisany w transkrypcji na na fortepian i 5 instrumentów dętych, jako Muzyka na fortepian, flet, obój, klarnet, róg i fagot (1972).

Sonata F-dur na skrzypce i fortepian

Czas: 17'
Części utworu: Allegro ben moderato / Lento assai / Presto con fuoco
Instrumentacja: vl pft
Rok: 1954

Utwór ten, znany też pod nazwą Sonata skrzypcowa, został skomponowany pod kątem potrzeb estradowych z uwzględnieniem elementów popisowych i wirtuozowskich. Pod względem formalnym nie odbiega on od formy tradycyjnej i składa się z trzech kontrastujących ze sobą części: Allegro ben moderato,

Sonata na dwie altówki

Czas: 12'
Części utworu: Allegro con spirito / Andante / Presto
Instrumentacja: 2 vla
Rok: 1976

Utwór ten został pierwotnie skomponowany na dwoje skrzypiec, jako Sonatina na dwoje skrzypiec (1955). Wersja na dwie altówki poza tym, że jest wykonywana o kwintę niżej, nie różni się od pierwowzoru. Pomysłodawcą wykonania tego utworu na dwóch altówkach był altowiolista Artur Paciorkiewicz,

Sonata na wiolonczelę i fortepian

Czas: 15'
Części utworu: Allegro non troppo / Adagio / Allegro rustico
Instrumentacja: vc pft
Rok: 1975

Jest to utwór trzyczęściowy, znany też jako Sonata wiolonczelowa, dedykowany Krystynie i Romanowi Sucheckim. Pod względem formalnym nie odbiega od formy tradycyjnej. Część I (Allegro non troppo) zawiera dialog allegra sonatowego, przeprowadzony w sposób równorzędny dla obu